Collins Chinese Dictionary Plus (3rd edition), 2011:
temper [ˈtɛmpər]
I n
[c/u]
脾气(氣) píqi [种 zhǒng]
II vt
(frm: moderate) 使缓(緩)和 shǐ huǎnhé
- to be in a good/bad temper
情绪(緒)好/坏(壞) qíngxù hǎo/huài - to lose one's temper
发(發)怒 fānù - to have a bad temper
脾气(氣)坏(壞) píqi huài