Collins Chinese Dictionary Plus (3rd edition), 2011:
惯(慣)
guàn 动
1
(=习惯) be used to
- 我吃西餐已经(經)惯(慣)了。 Wǒ chī xīcān yǐjīng guàn le. I'm already used to Western food.
2
(=纵容) spoil
- 惯(慣)孩子 guàn háizi spoil the children
惯(慣)犯 guànfàn 名
reoffender
惯(慣)技 guànjì 名
old trick
惯(慣)例 guànlì 名
convention
惯(慣)用 guànyòng
I 动
often use
- 他惯(慣)用这(這)种(種)方法。 Tā guànyòng zhè zhǒng fāngfǎ. He often uses this sort of method.
II 形
habitual